Pochylimy się nad dziejami i funkcjami tej architektury, nad jej społecznym życiem i wyposażeniem w kulturę materialną, a także nad tym jak ją współcześnie badać i jaka wiedza z tych dociekań płynie.

Osiedla willowe stanowią szczególny przykład międzywojennego modernizmu. Cieszą się współcześnie dużym zainteresowaniem zarówno ze względu na atrakcyjną, różnorodną architekturę, jak i kontekst powstania w czasach II Rzeczpospolitej. Mimo, że niewiele domów zachowało do dzisiaj swój oryginalny wygląd i wyposażenie, to i tak nawet nieliczne jego ślady zwracają uwagę wysokim poziomem wykonawstwa i jakością materiałów.

Podczas spotkania przyjrzymy się z bliska wybranym osiedlom, w których nawarstwiły się ślady wielkich przemian historycznych, społecznych i architektonicznych Polski w XX i XXI wieku. Konkretne przykłady staną się przyczynkiem do dyskusji nad korzyściami pokazywania wielkich narracji o przeszłości przez pryzmat mikrohistorii założeń i domów, ze szczególnym zwróceniem uwagi na regionalne odmienności. Punktem wyjścia do dyskusji będzie nowo wydana książka o poznańskim Starym Grunwaldzie oraz inne badania nad założeniami willowymi międzywojennej Polski i ich późniejszymi biografiami.